خدايا: به من قدرت تحمل عقيده ي" مخالف" ارزاني كن.

خدايا: مرا آگاه و هوشيار دار تا پيش از شناختن "درست "و" كامل" كسي ,

فكري ,_مثبت يا منفي _ قضاوت نكنم.

خدايا: مرا,در ايمان ,"اطاعت مطلق" بخش تا در جهان" عصيان مطلق" باشم.

خدايا: به روشنفكراني كه اقتصاد را" اصل" مي دانند,بياموز كه : اقتصاد هدف

نيست,

و به مذهبي ها كه" كمال" را هدف مي دانند ,بياموز : اقتصاد" اصل "است.

 خدايا: به من "زيستني" عطا كن كه در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه اي كه براي

 زيستن گذشته است. حسرت نخورم, و "مردني" عطا كن كه بر بيهودگيش,سوگوار

  نباشم.

بگذار تا آنرا من ,خود انتخاب كنم اما آنچنان كه تو دوست مي داري.

خدايا: چگونه زيستن را تو به من بياموز,

چگونه مردن را خود خواهم دانست.

خدايا: رحمتي كن تا ايمان , نام و نان برايم نياورد,قوتم بخش تا نانم را _ و حتي نامم

 را در خطر ايمانم افكنم ,تا از آنها باشم كه پول دنيا را مي گيرند و يراي دين كار

 مي كنند ,نه از آنها كه پول دين مي گيرند و براي دنيا كار مي كنند.

خدايا : به هر كه دوست مي داري بياموز كه: عشق از زندگي كردن بهتر است,وبه

 هر كه دوست تر مي داري,بچشان كه :

دوست داشتن از عشق برتر  !