هر بارفکر میکنم پشت در ایستاده ای

   ساعتم را می خوابانم به هفت سین که هرسال

                                  سین سیب و سکوت را گاز می زند

   و زغالی که هرشب

   آمدنت را به دیوار مه گرفته اتاقم

                                بالا می کشد

  ... سال از اول فروردین گذشته است

                               و هرسال،سکوت

   و ماهی سرخی که هرسال

                             بازنگ ناگهانی ساعت بی حال می شود

   می ترسم وقتی بیایی

                        هیچ خطی روی دیوار نباشد.

امروز خانه بوی تازگی یک سیب رادارد

ومن چه سبزم امروز

و مثل رویای کودکانه ای

...کودکیهایم را لبخند میزنم

آغوشت رابگشا

مادر!

که نبودنت را بی پروا اشک بریزم.

.....